Maand negenentwintig

Dinsdag 22 Januari 2008

Lieve Vera,

Ik ben een gebrekkig schrijver gebleken. Negenentwintig maanden lang strandden mijn pogingen aan of over je te schrijven in kitsch proza. Warm kitsch proza, maar desalniettemin onuitstaanbaar. Zoals je wijn ook niet moet opwarmen. Het feit dat bepaalde volkeren dat toch doen, maakt het geen beter idee.

Ik verwijt je niets.
Niet hardop, in ieder geval.
De relatie tussen ouder en kind is een mijnenveld.
Deze mijn heet: wurgende liefde.
Straks loop ik weer op een andere mijn.
Statistisch gezien mag je aannemen dat ik over enkele zal kunnen schrijven.

Recent liep ik op de mijn die heet: corruptie.
Sinds je tegen ons bent gaan praten, maken je moeder en ik ons vrolijk over je versprekingen.
Leedvermaak dat zich aandient in de vorm van vertedering.

Een kleine verklarende woordenlijst:
Jotter (yoghurt)
Opsuiven (opschuiven)
Klielili Klieli (kiele kiele)
Bananaan (banaan)
Zeepraat (zebra)
Toppetee (kopje thee)
Tuffel (knuffel)
Tusje (kusje)

Enzovoorts.
Het leedvermaak is niet bijzonder fraai, maar dat is niet de corruptie waar ik op doelde.
Je moeder en ik kunnen geen afscheid nemen van je verhaspelingen.
We blijven vragen of je nog jotter wil, al dan niet met een bananaantje.
En of we nog een tusje mogen, en zo nee, dan een tuffel misschien?
Jij bent alweer verder.
Je uitspraak normaliseert in hoog tempo.
Wij vechten tegen het verval, proberen elke dag je taalgebruik te corrumperen, alsof je een bejaarde bent die we uit de klauwen van een oprukkende dementie moeten redden.

Dit is de prijs die je betaalt voor vertedering.
Een fijne warme emotie.
Verslavend.
Wij zijn de junkies die de kleine criminaliteit niet schuwen.

Het verlangen is hevig, maar ook vluchtig.
Ik breng je ’s ochtends naar de crèche en terwijl ik wegfiets mis ik je al.
’s Avonds fiets ik hard naar huis, zodat ik er ben wanneer jij arriveert en je gezichtje tegen het raampje van de voordeur drukt, om te kijken of ik al sta te wachten.
En dan, zodra ik je hebt vastgehouden, ebt het verlangen weg.
Alsof je junk food bent, een begeerde hamburger.
Zodra je een paar happen hebt genomen, weet je niet meer waar je je druk over maakte.

Zoals ik al zei, ik verwijt je niets.
Ik probeer je hoogstens af en toe op te eten.

Dag lief hamburgertje van me.

42 reacties


ivo victoria

mooi. (pssst, pssst: ``dit is de prijs die je betaalT``; snel aanpassen, niemand heeft het gezien)

Smile

Lief. En die ogen... ah.

cockie

Ow man... jij bent ook al totaal verloren. En het is ZO herkenbaar. Kiekeboe is bij ons Pietje Boe.

Chelone

De tekst en het meisje, even mooi!

karin

:-)

Bert

Logisch dat je minder tijd voor ons hebt. Wat een prachtig kind. Het lijkt me mooi zo sterk te kunnen verlangen en dan ook nog vervuld te worden.

RP

Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat dat is, kitch proza. En hoe dat dan onuitstaanbaar is. Want ook ik schrijf over mijn kinderschare. En het laatste wat ik wil, is onuitstaanbaar zijn. Dat snap je.

Adem

Heel graag gelezen. En geglimlacht ook!

EenFen

Weet jij wat jij es zou moeten doen? Een echt boek gaan schrijven! (en ondertussen blijven bloggen)

jolien

Erg mooi. Vooral de vergelijking met de hamburger had ik wel willen schrijven voor mijn vera. (ik schrok bijna een beetje toen ik dezelfde titel zeg: http://rodenagels.web-log.nl/mijn_weblog..)

Ralph

Voordat mijn zoon werd geboren bedacht ik hoe ik iedere zucht en scheet in een boek zou noteren. Intussen is hij bijna twee en ik heb nog geen letter op papier gekregen. Misschien komt dat nog, later, als hij groot is en ik me zijn kindertijd met weemoed herinner.
Koekjes zijn overigens koekkoe, een hond is een wawa, en schoenen zijn koenen (en dus zijn sokken kokken).

joost

heeel herkenbaar! ik blijf de snottebel van mijn 4 jarige zoon een ''toentie'' noemen. dat is hij wel gewend en hij kijkt er niet van op. als ik andere woorden uit de oude doos haal, kijkt hij me nog wel s meewarig aan. (äch als hij dat nou leuk vindt...)
overigens; een knuffel was bij hem een kufmol, een hond een boe, en een kat een mau..

Hoof

Ik maak vooral foto's. Daarin kan men je wat bezwaarlijker van edelkitch beschimpen.
http://www.flickr.com/photos/knoorvanwij..

Alhoewel. Ook wel, toch. Eigenlijk.

Cor

Als aanstaande vader werd ik al emotioneel van jouw schrijven. Goed begin na 29 maanden.



Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, is uw kennis van hedendaagse vruchten vereist voor het plaatsen van een reactie.
Persoonlijke info onthouden?
Kattebel
Verberg e-mail
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.