Dear Zachery
Dinsdag 08 November 2011
Dear Zachery is een Amerikaanse documentaire, of eigenlijk: een eerbetoon aan een man die vermoord wordt door een gestoorde geliefde. Die geliefde vlucht vervolgens naar Canada en blijkt het kind te dragen van de man, waarna diens ouders proberen voogdij over het kind te krijgen. De film is bijzonder effectief in het betrekken van de kijker bij de tragedie die zich ontvouwt. Er is geen ironie tegen opgewassen, terwijl je beseft gemanipuleerd te worden. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst in tranen een film heb gekeken. En dan weet je als kijker niet eens dat de echte schok nog moet komen.
De film eindigt in een pleidooi voor bepaalde hervormingen waarvan het onbegrijpelijk lijkt dat ze niet worden doorgevoerd. Wanneer je iets weet van het openbaar bestuur, kun je bedenken dat het wel eens beter kan zijn dat de hervorming faalt. Hoe naar dat ook lijkt. Herstel: is.
Soms hoor je de verzuchting dat burgers zich machteloos voelen. De suggestie is dat het niet zou hoeven, dat het een gebrek aan kennis is. Maar er zijn hele vakgebieden in de greep van de machteloosheid. Waaronder het mijne.
drie reacties
Het is een vage zin, omdat ik spoilers probeer te voorkomen. Wat ik bedoel is dat de hervorming wel eens andere, even tragische gevolgen kan oproepen als het probleem dat het beoogt te voorkomen. Maar ik kan niet uitleggen wat die gevolgen zijn, zonder een spoiler. Niet dat ik veel af weet van die gevolgen, het is meer een soort aangeleerde reflex om te vermoeden dat ze er zijn.
mies (URL) - 09-11-’11 11:12

> Wanneer je iets weet van het openbaar bestuur, kun je bedenken dat het wel eens beter kan zijn dat de hervorming faalt.
Puck (URL) - 09-11-’11 10:47Kan je die zin uitleggen?