Bijzinnen.com

Wat u kan afstrepen van uw te-lezen-lijst 1

Anna Karenina.
Kutboek.

Canon, schmanon.
In de tijd die u nu bespaart met het niet lezen van negenhonderd pagina's Tolstoi kunt u zeker twaalf keer Nederland - Armenië kijken.

Aan mijn amoebe 3

Eerder: 1, 2.

Pasen ging dit jaar onopgemerkt aan je vader voorbij. Totdat je moeder binnenkwam, op de avond van Tweede Paasdag. Die dag heeft niks met Pasen en alles met vakbonden te maken, maar het is goedbedoeld, dus we rekenen het even mee. Bijna alles in Nederland is goedbedoeld. Als er slachtoffers vallen in dit land, kun je er donder op zeggen dat ze uit goede bedoelingen voortkomen. Voor de afwisseling zeggen mensen soms dat ze iets niet zo bedoeld hebben – dat is hetzelfde. Bedoelen is een ongelooflijk overbodig werkwoord, eigenlijk.
    Maar goed. Je moeder had een enorm paasei onder haar truitje, dat was wat ik wilde zeggen.

Over de telefoon had ze al aangekondigd dat het heel erg was. Dat zegt ze elke week, sinds we ons hebben voortgeplant. Je moeder is afscheid aan het nemen van haar lichaam. Naar haar verwachting zal jij een uitgewoonde bende achterlaten. Dat is een redelijke verwachting. Jij bent een Tokkie in een socialesectorwoning. Godzijdank zijn de Tokkies weer vergeten tegen de tijd dat je dit leest.

Je moeder heeft – net als je vader – er ongeveer dertig jaar over gedaan om tevreden te raken met het eigen lichaam. Nu is ze dertig en mag ze meteen weer afscheid nemen.

Ze nam het eerste afscheid van haar taille. Die taille was de spijker waaraan het hele tevredenheidsproject was opgehangen, dus dat deed extra pijn. Ik zag het niet zo, de verdwijnende taille, maar dat bleek niet relevant.

Eigenlijk begon het met haar borsten. Maar de teloorgang daarvan is fors aangekondigd, met twee luide cupmaten, maar nog niet uitgevoerd. Het is als met oude mensen die net voor ze sterven nog even verrassend energiek opleven.

Toen waren de billen aan de beurt en daarna haar buik. Vreemd genoeg kwam de buik het laatste. Geen wonder dat je moeder wat in de war raakt. (Je vader raakt vooral in de war als hem onverwacht te binnen schiet dat er iets in dat paasei zit.)

Je moeder haalt vaak die scène uit Alien aan, waar een soort aggressief kunstgebit zich een weg baant uit een opgebolde buik. Dit is voor het eerst dat ze een film citeert. Je vader houdt erg van films, dus dit komt de liefde zeer ten goede.

Verder vraagt ze soms of ik het niet erg vind dat ze zo onaantrekkelijk wordt. Natuurlijk ontken ik dat in de twee, drie toonaarden die ik beheers. Je vader heeft overwogen om vaker seks te initiëren, in het kader van ‘daden spreken luider dan woorden.’ Maar een mens moet zijn eigen beperkingen kennen.

Even voor de goede orde: we zitten nu ongeveer op de helft. Er is dus nog een boel om naar uit te kijken.

Tot later,
M.